کاري که شما کرده‌ايد در خصوص حس لامسه‌ي مصنوعي بوده است. چه‌طور توانستيد به چنين چيزي برسيد؟کار من طراحي و ساخت اندام‌هاي مصنوعي مثل کليه، شش و قلب است ؛ اما در حدود ۶ سالي است که روي حس لامسه‌ي مصنوعي هم تحقيقات مشترکي را با دانشگاه کانادا انجام مي‌دهم. براي اين‌که بدانيد کاربرد حس لامسه‌ي مصنوعي چيست و ما چه کاري انجام داده‌ايم، بايد مقدماتي را بازگو کنيم. ما ۲ نوع جراحي داريم، يکي جراحي باز است که محل جراحي ديده مي‌شود و جراح به‌کمک وسيله‌ي کوچکي که در دست دارد و نيز دست خود، جراحي را انجام مي‌دهد؛

 همه‌چيز براي يک جراحي مهم آماده است. اتاق عمل، بيمار و روبات جراح. بيمار جراحي مي شود و ۲ ساعت بعد در منزل به کارهاي روزمره‌اش مي‌پردازد.جملات بالا تخيلي نيستند و شايد تا همين الآن هم ۹۰ درصد آن به نتيجه رسيده باشد؛ که البته همه و همه مديون علمي است به نام مهندسي پزشکي. علمي که در حال پيشرفت سريعي است و اميدهاي زيادي را براي بيماران به ارمغان مي‌آورد.دکتر سيامک نجاريان ، استاد دانشکده مهندسي پزشکي دانشگاه صنعتي امير کبير توانسته است پس از ۶ سال کار و تحقيق مداوم اميد ديگري را براي اين رشته به ارمغان آورد. او با انتقال حس لامسه به ابزار جراحي باعث شده است جراحي‌هاي روباتيک خطاي کمتري نسبت به گذشته داشته باشند.
.:.مصاحبه با دکتر نجاریان رئیس دانشکده مهندسی پزشکی پلی تکنیک تهران.:.

در ارتباط با مهندسي بافت براي ما توضيحاتي بدهيد.حدود ۸/۷ سال پيش مقاله‌اي در مجله تايمز منتشر شد که در آن نوشته شده بود مهندسي آتي، مهندسي بافت است و آينده‌ي مهندسي در کره‌ي زمين به مهندسي بافت بر مي‌گردد. يکي از کارهاي من هم در همين خصوص است، يعني ساخت اعضاي مصنوعي مثل کليه‌ي مصنوعي، شش مصنوعي و يا قلب مصنوعي که يا در کنار بدن انسان کار مي‌کنند و يا اين که مثل قلب مصنوعي در بدن جايگزين مي‌شوند. محققان امروز به فکر ديگري افتاده‌اند و مي‌گويند سيستم‌هاي مکانيکي بالاخره دچار مشکل مي‌شوند، پس بهتر است يک قلب بيولوژيک بسازيم که شايد علمي‌ـ‌تخيلي به نظر بيايد؛ اما شروع شده است. چند سال پيش تلويزيون فردي ايتاليايي را نشان مي‌داد که گوش انسان را روي يک موش رشد داده بود. براي رشد دادن يک سيستم بيولوژيک به يک محيط بيولوژيک هم نياز است. اين موش نقش همان محيط بيولوژيک را براي گوش بازي مي‌کند و با نصب يک داربست شبيه گوش انسان، اين گوش روي بدن موش رشد کرده است و اين شروع مهندسي بافت بود.

 اما اين شيوه شديدا تهاجمي است، خطر خون‌ريزي و عفونت زيادي دارد، دوره‌ي بهبود بيمار طولاني است، هزينه بيشتر است و بيمار بايد مدت زيادتري در بيمارستان بماند و جاي زخم هم براي مدت‌ها با او خواهد بود؛ اما سال‌ها پيش توانستند يک جايگزين براي اين شيوه‌ي جراحي بيابند که اولين آن‌ها آندوسکوپي است. آندوسکوپي يک واژه کلي است و معني آن ديدن درون بدن است؛ اما به کمک آن مي‌توان جراحي هم انجام داد. امروزه به جاي بازکردن محل جراحي، ۲ يا ۳ سوراخ ايجاد مي‌کنند، از درون يکي از آن‌ها يک اسکوپ به داخل بدن مي‌فرستند و سر آن دوربين و نور قرار مي‌دهند. پزشک هم از نمايش‌گر نگاه مي‌کند و گاهي به‌کمک يک ابزار جراحي که سر اسکوپ مي‌گذارند، مي‌تواند نمونه‌اي بگيرد و کارهاي جراحي را انجام دهد. گاهي هم يک حفره‌ي ديگر ايجاد مي‌کنند و اسکوپ را فقط در نقش دوربين و نور و... از يکي از آن‌ها به داخل بدن مي‌فرستند و از سوراخ ديگر ابزار جراحي را وارد مي‌کنند. گرچه شيوه‌ي جراحي با آندوسکوپي مزاياي زيادي دارد، اما معايبي هم دارد، مثلا اين که به دليل وجود مايعات ميان بافتي و خون و... در اکثر موارد پزشک جراح نمي‌تواند تصوير خوبي از محل داشته باشد و بايد به‌صورت حسي جراحي کند و چه بسا دچار اشتباه‌هايي هم بشود؛ چون علاوه بر اين که بينايي جراح کم شده است، حس لامسه هم ندارد. در واقع به‌دنبال حل اين مشکل بوديم و پس از ۶ سال تلاش و ارائه‌ي حدود ۲۵ مقاله‌ي بين المللي در اين زمينه به جاهاي بسيار خوبي هم رسيديم. اولين چيزي که به ذهن ما رسيد، اين بود که ابزار جراحي را به طريقي باهوش کنيم. اين ابزارها در حال حاضر هوش دست جراح را ندارند و نمي توانند سفتي و نرمي، ابعاد، دما و يا حتي ميزان نيرويي را که بايد به اندام وارد کنند تا از چنگ‌شان در نرود و يا اين که به‌عکس، آسيبي نبيند، درک کنند. بشر روي بينايي کارهاي خيلي خوبي کرده است؛ اما تا به حال روي حس لامسه کاري انجام نداده است. هدف ما اين بود که ويژگي‌هاي دست جراح را به ابزار جراحي منتقل کنيم تا ابزار بتواند چيزهايي را بفهمد که دست جراح درک مي کند.

چه‌طور توانستيد اين هوش را به ابزار منتقل کنيد؟براي اين کار بايد يک سنسور ويژه طراحي مي‌کرديم. در بازار سنسورهاي مختلفي مثل دما و نيرو وجود دارد که دردي را از ما دوا نمي‌کردند. در واقع ويژگي‌هاي دست جراح، يک ويژگي چندگانه و تلفيقي است، پس بايد سنسوري طراحي مي‌شد که ويژگي‌هاي لامسه را به‌صورت تلفيقي دارا مي‌بود. ما چندسال کار کرديم و سنسورهاي مختلفي هم ساختيم تا بالاخره به سنسور مد نظر و خاص خود رسيديم و مرحله به مرحله آن را بهبود داديم و روي ابزار مختلف جراحي آن را امتحان کرديم و جواب‌هاي خيلي خوبي هم به‌دست آورديم.

آيا کار شما در دنيا سابقه‌اي هم داشته است؟خير! اين اولين باري است که چنين کاري انجام شده است، البته فراموش نکنيد که ما با دانشگاه کانادا به‌صورت مشترک اين کار را انجام داده‌ايم. ما سال‌ها در آزمايشگاه خود در ايران و نيز در آزمايشگاهي مشابه در کانادا که اسم هر دوي آن‌ها حس لامسه‌ي مصنوعي است به‌طور شبانه‌روزي کار و تحقيق کرديم تا به نتيجه رسيديم. مجلات خارجي از من و همکارم، دکتر جواد درگاهي، دپارتمان مهندسي مکانيک و صنعتي دانشگاه کونکوردياي کانادا به‌دليل اين دستاورد و اين که در اين عرصه پيشگام بوده‌ايم، مي‌خواهند براي مقالات چاپ شده review بنويسيم که نکته‌ي بسيار مهمي است.

بازتاب اين کار در دنيا چه بوده است؟استقبال زيادي از نقاط مختلف دنيا در اين زمينه داشته‌ايم. همين الآن مشغول خواندن ايميلي از يک پزشک نيويورکي بودم که به کار ما علاقه‌مند شده است و مي‌خواهد روي آن کار کند. در کانادا هم در يک بيمارستان تست‌هاي اوليه در حال انجام است. مرتب هم روي کار ما مقاله چاپ مي‌شود. يکي از موارد جالبي هم که در اين رابطه با آن روبه‌‌‌رو شدم، ايميلي از بخش کشاورزي بود که هيجان‌انگيز بود و به آن فکر نکرده بودم. در اين ايميل از من خواسته بودند ربات‌هاي ميوه‌چين را داراي حس لامسه کنم تا ضايعات ميوه‌چيني به حداقل برسد. پشت اين کار شکست فراواني بوده است؛ اما نااميدي در ذات من جايي ندارد و تا همين جا هم راضي هستم و باز هم به دنبال پيش‌رفت و بهبود آن هستم. نيازي هم نمي‌بينيم که به اين زودي بحث را کلينيکي کنيم. به اعتقاد ما، بايد اين کار را قدم به قدم و با حوصله‌ي زياد و احتياط فراوان انجام داد تا به بعد انساني برسد.

جام جم 

هرچند که ما دوست نداریم باور کنیم، ولی بسیاری از اسلحه‌های مدرن، مانند یک روبات عمل می‌کنند. آن‌ها به شکل خودکار اهداف را شناسایی و هدف‌گیری می‌کنند و فقط منتظر دستور شلیک انسان می‌مانند. اما این ماشین‌ها گاه گاه اشتباه می‌کنند. در طی رژه وزارت دفاع آفریقای جنوبی یک توپ ضدهواپیما دچار مشکل فنی شد و شروع به هدف‌گیری و شلیک به سوی نیروهای حاضر در مانور کرد. طی این تمرین، ۹ سرباز کشته و ۱۴ سرباز مجروح شدند.

فعلا بین شرکت سازنده این اسلحه ضد هواپیما و ارتش بحث است که آیا این پیشامد، یک اشتباه نرم‌افزاری بوده یا از اشتباه انسانی ناشی شده است.

در نهایت یک افسر خانم، با فداکاری به اسلحه نزدیک شده و آن را متوقف کرده است.

گفتم این را بنویسم تا هم یادی کرده باشم از آیزاک آسیموف که عشق دوران کودکی ما و داستان‌های آدم‌آهنی‌ای اش بود و هم یاد دوستان برنامه نویس انداخته باشم که بیشتر مواظب باگ‌های برنامه‌شان باشند و از کنارش نگذرند (:

ارتش آمريكا در تلاش براي ساخت ربات جديدي است که به حمل و جا به جايي سربازان مجروح از مناطق جنگي پرخطر، بدون وارد شدن آسيب بيشتر به آنها كمك مي‌كند.


به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين ربات با عنوان «ربات كمكي براي خروج از ميدان جنگ»(BEAR) كه با شكل ظاهري خرس طراحي شده است، مي‌تواند مجروحاني را كه آسيب‌هاي شديد به آنها وارد شده، بدون خطر حتي تا مسافتي دور جابه جا كند.


پيش بيني مي‌شود كه اين ربات طي پنج سال آينده مورد آزمايش قرار گيرد.


با وجودي كه رساندن كمك هاي پزشكي به مجروحان جنگي در اسرع وقت بسيار اهميت دارد، اما در عين حال اغلب براي هم رزمان اين مجروحان جلو رفتن و حمل مجروحان جنگي و برگرداندن آنها به يك محل امن براي آغاز معالجات كاري دشوار و بسيار پر خطر است كه اين ربات مي‌تواند اين وظيفه را بر عهده بگيرد.


اين ربات كه شش فوت ارتفاع دارد، مي‌تواند از زمين‌هاي ناهموار و پرفراز و نشيب بدون احتمال واژگون شدن عبور كند كه علت اين قابليت، مجهز بودن به تركيبي از سيستم ژيروسكوپ و نيز موتورهاي كنترل كننده رايانه‌ يي است كه به حفظ تعادل اين ربات كمك مي‌كنند.

آیزاک آسیموف یا به روایتی اِسحاق عاصِم‌اُف (‎به روسی Исаак Озимов و بعدها Айзек Азимов‏) (۲ ژانویه ۱۹۲۰ - ۶ آوریل ۱۹۹۲) نویسندهٔ آمریکایی روسی تبار ژانرهای علمی، علمی-تخیلی، فانتزی، وحشت و دکتر در بیوشیمی بود. شهرت اصلی او بیشتر به خاطر سری بنیاد (در ایران سری امپراطوری کهکشانی) است. قوانین سه‌گانهٔ رباتیک وی از شهرت جهانی برخوردار است و دایره‌المعارف بریتانیکا وی را واضع واژه رباتیک در زبان انگلیسی می‌شناسد. وی بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب در تمام دسته‌های اصلی رده‌بندی دیوی (به جز فلسفه) دارد و سیارک آسیموف ۵۰۲۰ به افتخار وی نامگذاری شده. آسیموف، کلارک و هاین‌لاین به عنوان سه نویسندهٔ بزرگ ژانر علمی-تخیلی شناخته می‌شوند.

روونا موریل، آسیموف را نشسته بر تختی مزین به نقشهایی از حاصل عمرش تصویر کرده‌است.

متولد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (روسیهٔ امروزی) از خاندان یهودی میلر. در سن پنج سالگی خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کردند. از آنجا در خانه با او به زبانهای ییدیش (زبان یهودیان اروپای شرقی) و انگلیسی صحبت می‌کردند به هر دو زبان روان سخن می‌گفت، اما روسی نیاموخت.

خواندن را از پنج سالگی آموخت و از آن هنگام در امور ادارهٔ مغازهٔ لبنیات‌فروشی به خانواده کمک می‌کرد. خود وی سحرخیزی‌اش در سالهای آینده را مرهون همین کمکها و تلاشش برای راضی کردن پدر به اینکه تنبل نیست می‌دانست. در همان مغازه مجله‌های علمی-تخیلی هم فروخته می‌شد و آیزاک کوچک آنها را می‌خواند. در حدود یازده سالگی او شروع به نوشتن داستان کرد و چند سالی بیشتر نگذشته بود که توانست داستانهایش را به مجله‌های عامه پسند بفروشد.در ۱۸ سالگی نخستین داستانش را به نام «گشتی در حوالی سیارک وستا» نوشت که در شماره اکتبر ۱۹۳۸مجله داستانهای حیرت‌آور چاپ شد.

سه سال بعد، در سال ۱۹۴۱ داستان دیگری با عنوان شبانگاه به مجله داستان علمی - تخیلی حیرت‌آور فروخت که در آن زمان برترین مجله در این عرصه بود. مجله داستان علمی - تخیلی حیرت‌آور برای هر کلمه یک سنت پرداخت میکرد. آسیموف در مورد این داستان چنین می‌گوید: "پس برای یک داستان ۱۲هزار کلمه‌ای ۱۲۰ دلار باید می‌گرفتم ولی وقتی چک ۱۵۰ دلاری دریافت کردم گمان کردم اشتباه شده و پس از تماس با سردبیر دریافتم که او آنقدر از داستان خوشش آمده که یک چهارم سنت برای هر کلمه فوق العاده پرداخت کرده‌است.» او از ابتدا نبوغ خود را در آموختن نشان داد. او چند کلاس را یک مرتبه بالا رفت و در ۱۵ سالگی دیپلم گرفت. او در ۱۹۳۹ از دانشگاه کلمبیا فارغ التحصیل شد و به سال ۱۹۴۸ دکتری بیوشیمیاش را اخذ کرد. پس از اخذ مدرک عضو هیئت علمی دانشگاه بوستون شد. از سال ۱۹۵۸ تدریس را کنار گذاشت و به صورت تمام وقت به نوشتن پرداخت (درآمد نویسندگی‌اش از حقوق دانشگاه بیشتر شده بود). با داشتن حق تصدی حتی در چنین شرایطی عضو هیئت علمی باقی ماند (همین حق تصدی در کتاب آزمایش مرگ نقش مهمی بازی می‌کند.). در ۱۹۷۹ دانشگاه به پاس نوشته‌هایش او به استاد کامل ارتقا داد. وی دوبار ازدواج کرد، بار دوم با جانت ا. جپسون (که او نیز یک نویسندهٔ سبک علمی-تخیلی نیز است) و دو فرزند داشت.

زندگی عادی او چنین بود که راس ساعت ۶ صبح بیدار شود و در ساعت ۷:۳۰ پشت ماشین تحریر خود بنشیند و تا ۱۰ شب کار کند. آسیموف در جلد نخست زندگی‌نامه خود با عنوان «خاطره‌ای هنوز سرسبز» که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد، توضیح داده که چگونه نویسنده‌ای وقت شناس شده‌است. پدر روسی او در بروکلین چند دکان شیرینی فروشی داشت که از ساعت ۶ صبح تا ۱ نیمه شب باز بودند. آیزاک نوجوان هر صبح ساعت ۶ از خواب بر می‌خواست تا روزنامه پخش کند و هر بعد از ظهر تند از مدرسه باز می‌گشت تا به پدرش کمک کند و اگر چند دقیقه دیر می‌کرد پدرش او را سرزنش می‌کرد که بچه تنبلی است. پس از گذشت ۵۰ سال آسیموف در زندگینامه‌اش از این عادت چنین یاد می‌کند: «برای من مایه غرور است که هر چند ساعت شماطه داری دارم اما هیچ گاه آن را کوک نمی‌کنم و ساعت ۶ صبح خود از خواب بیدار می‌شوم، من هنوز به پدرم ثابت می‌کنم که آدم تنبلی نیستم.»

آسیموف دچار ترس از فضاهای باز بود و جاهای کوچک و بسته را ترجیح می‌داد. اگر چه آسیموف درباره سفرهای فضایی در دنیاهای ناشناخته و به مدت سال‌های نوری بی‌شمار نوشت، ولی خودش از پرواز کردن با هواپیما اکراه داشت. بن بوا، ویراستار آثار او گفته‌است: «آیزاک می‌گوید دوست دارد در فضا و در پهنه آسمان‌ها پرواز کند، اما فقط در تخیلش.» جلوهٔ این ترس را می‌توان در داستان غارهای پولادی (جزو سری روبوتی آسیموف) مشاهده کرد که در آن تمام جمعیت زمین در شهرهای بسته و زیرزمینی در فضاهای کوچک زندگی می‌کنند. آسیموف دچار ترس از پرواز هم بود و در تمام عمرش تنها دو بار با هواپیما مسافرت کرد، که هر دو بار آن اجباری و غیر قابل اجتناب بود. در همان کتاب غارهای پولادی، الیجاه بیلی (قهرمان اصلی این کتاب و کتابهای خورشید عریان و روبوتهای سپیده‌دم) دچار ترس از پرواز است و آسیموف نیم صفحه‌ای را به شرح چگونگی ترس و احساس بیلی می‌پردازد.

او از ۱۹۸۵ تا پیش از مرگش رییس انجمن امانیست‌های آمریکا بود. بعد از مرگش جای او را دوست و همکار نویسنده‌اش کورت ونه‌گات گرفت. او همچنین دوست نزدیک جین رودنبری (نویسندهٔ اصلی داستانهای پیشتازان فضا Star Trek) هم بود و در وهلهٔ اول او علمی-تخیلی بودن ایدهٔهای رودنبری را برای مسوولان کمپانی پارامونت تایید کرد. بعدها در یکی از قسمتهای سریال شخصیتی روبوتی معرفی شد که به یاد آسیموف مغز پوزیترونی داشت، که البته این تنها شباهت آن به روبوتهای آسیموف بود.) هم بود.
آیزاک آسیموف در ششم آوریل سال ۱۹۹۲، درگذشت.

 افتخارات

داستان‌های علمی - تخیلی آسیموف جایزه‌های متعددی برد : ۵ جایزه «هوگو» که با انتخاب خوانندگان اعطا می‌شود و سه جایزه «نیبولاً که از طرف نویسندگان علمی - تخیلی اعطا می‌شود. تریلوژی یا داستان‌های سه‌گانه او که داستان یک امپراطوری کهکشانی در آینده‌است و از کتاب‌های»بنیاد«(۱۹۵۱)،»بنیاد امپراطوری«(۱۹۵۲)، و»بنیاد دوم" (۱۹۵۳) تشکیل یافته‌است جایزه هوگو سال ۱۹۶۶ را به عنوان بهترین مجموعه داستان علمی - تخیلی برای او به ارمغان آورد. او همچنین جایزه استاد بزرگ را که انجمن نویسندگان علمی‌تخیلی آمریکا به پاس یک عمر فعالیت موفقیت‌آمیز در زمینه داستان نویسی علمی-تخیلی اعطا می‌کرد در سال ۱۹۸۷ به دست آورد.

آثار

پرکاری آسیموف حیرت آور بود. او قریب به ۵۰۰ کتاب در دامنه وسیعی از موضوعات، از کتاب‌های کودکان گرفته تا کتاب‌های درسی دانشگاهی نوشت. بیشترین شهرت وی شاید به خاطر داستان‌های علمی - تخیلی بود و نقش پیشتازانه‌ای در بالا بردن داستان‌های علمی - تخیلی از سطح مجلات بی‌ژرفا به سطح فکری مربوط به جامعه‌شناسی و تاریخ و ریاضیات و علم داشت. آسیموف همچنین داستان‌های اسرار آمیز نیز نوشته‌است و کتاب‌هایی در نقد مسائل فیزیک، شیمی، زیست شناسی، اخترشناسی، طنز، شکسپیر، کتاب مقدس و موضوعات زیاد دیگر تالیف کرده‌است.

نخستین کتاب آسیموف یک داستان علمی - تخیلی به نام «سنگریزه‌ای در آسمان» بود که در سال ۱۹۵۰ انتشار یافت. ۲۳۷ ماه یا تقریبا ۲۰ سال طول کشید تا وی صد کتاب بنویسد که تا اکتبر ۱۹۶۹ به طول انجامید. صد کتاب بعدی، مرحله مهمی از زندگی او بود که در مارس ۱۹۷۹یعنی در عرض ۱۱۳ ماه یا در حدود ۹ سال. نیم به آن رسید یعنی چیزی بیش از ۱۰ کتاب در سال. در دسامبر ۱۹۸۴، فقط پس از گذشت ۶۹ ماه یا کمتر از ۶ سال دیگر وی سیصدمین کتابش را نیز منتشر کرد.

روزی توضیح داد که چگونه به تالیف کتاب رهنمود آسیموف به شکسپیر پرداخت. به گفته او این کار با نوشتن کتابی به نام واژه‌های علم شروع شد. وی در این مورد چنین می‌گوید: «این کتاب من را به واژه‌های روی نقشه کشاند، از آنجا به کتاب‌های یونانیان، جمهوری روم، امپراطوری روم، مصریان، خاور نزدیک، عصر تاریک، تشکیل انگلستان و بعد به کتاب واژه‌های تاریخ، با جستی آسان به کتاب واژه‌های سفر پیدایش پرداختم که من را به واژه‌های سفر خروج رسانید. این به کتاب رهنمود آسیموف به عهد عتیق منجر شد و سپس به عهد جدید. لذا چیز دیگری نمانده جز شکسپیر.»

در میان آثار او کتاب «رهنمود آسیموف به علم» یکی از بهترین کتاب‌هایی است که درباره علم برای مردم عامه نوشته شده‌است. این کتاب با عنوان «رهبر علم» و در دو جلد با ترجمه «استاد احمد بیرشک» توسط انتشارات خوارزمی و نیز با عنوان «در جهان علم» با ترجمه «هوشنگ شریف زاده» توسط انتشارات فاطمی به فارسی منتشر شده‌است.

«کناره بنیاد» که از سوی نیویورک تایمز در فهرست بهترین کتاب‌های پرفروش سال ۱۹۸۲ قرار داشت، دنباله داستان‌های تریلوژی بنیاد بود. منتقد ادبی نیویورک تایمز در نقد آن چنین نوشت: «آسیموف بسیار بهتر از ۳۳ سال پیش می‌نویسد و در عین حال آن شور و حرارت داستان را در ایامی که او و کهکشان جوان‌تر بودند حفظ کرده‌است.» کتاب کناره بنیاد به عنوان بهترین داستان علمی - تخیلی سال ۱۹۸۳ جایزه هوگو را برد. «بنیاد و زمین» (۱۹۸۶)، «در آمدی به بنیاد» (۱۹۸۸) و «پیشبرد بنیاد» (۱۹۸۹) جزو آخرین آثار او محسوب می‌شوند.

آسیموف خود در مورد آثارش ادعاهای بزرگی نداشت. در مصاحبه‌ای به سال ۱۹۸۴ گفت:«من سعی نمی‌کنم شاعرانه یا به سبک ادبی عالی بنویسم. می‌کوشم تا صرفاً ساده بنویسم و خوش اقبالی من این است که چنان واضح می‌اندیشم که نوشته‌ام همچون اندیشه‌ام به شکلی رضایت بخش در می‌آید. من هرگز آثار همینگوی، فیتز جرالد، جویس یا کافکا را نخوانده‌ام. تا به امروز با شعر و رمان‌های قرن بیستم غریبه‌ام که بی تردید این امر خود را در نوشته‌هایم نشان می‌دهد.»

او ابتدا نوشته‌هایش را با ماشین تایپ می‌کرد و بعدها این کار را با واژه پرداز کامپیوتری انجام می‌داد و همه چیز را فقط یک بار از نو می‌نوشت. به قول خودش: «اینکه فقط یک بار نوشته‌هایم را باز نویسی می‌کنم از سر خودبینی نیست، بلکه مطالب زیادی وجود دارد که می‌خواهم آنها را بنویسم و اگر با دلدادگی به نوشته‌ای بچسبم ابداً نمی‌توانم چیزی بنویسم.»

البته همه این نوشتن‌ها به آسانی انجام نمی‌شد. یک بار کتاب کودکانه‌ای را در یک روز تمام کرد، اما کتاب شکسپیر دو سال طول کشید. نوشتن «قتل در ا.ب.اً (۱۹۷۶) کتاب محبوبش و رمانی اسرار آمیز که خود آسیموف یکی از شخصیت‌های آن بود هفت هفته طول کشید، اما»خود خدایان" (۱۹۷۲)، داستان علمی - تخیلی که جایزه‌های هوگو و نبیولا را برد، هفت ماه به طول انجامید. آسیموف کتاب‌های علمی غیر تخیلی و مقالات زیادی درباره موضوعات گوناگونی نوشت و سرپرستی هیأت تحریریه مجله علمی - تخیلی آیزاک آسیموف که به نام خود او منتشر می‌شد را عهده‌دار بود و نیز به مدت سی و سه سال به طور ماهیانه مقاله‌ای برای مجله «داستان‌های علمی - تخیلی و فانتزی» می‌نوشت، که بالغ بر ۴۰۰ مقاله شده بود.

نوشتن ۱۰ کتاب یا بیشتر در هر سال روال عادی زندگی آسیموف بود، و این پرکاری را حتی پس از حمله قلبی در سال ۱۹۷۷ و سه عمل جراحی کوچک در سال ۱۹۸۳ ادامه داد. خودش می‌گفت: «من نیکبخت بوده‌ام که با ذهنی پر تکاپو و کارآمد و با قدرتی برای واضح اندیشیدن و توانایی برای ابراز چنان اندیشه‌هایی زاده شده‌ام.»

آسمیوف بالغ بر ۵۱۰ کتاب در طی چیزی حدود ۷۰ سال نوشت. تعداد قابل توجهی از آثار وی، با فاصله نسبتاً کمی از زمان انتشار، به زبان فارسی ترجمه و منتشر شدند. در دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ هجری شمسی، انتشارات پاسارگاد چندین کتاب از آثار آسیموف را که توسط هوشنگ غیاثی‌نژاد ترجمه شد بود روانه بازار کرد.

 علمی-تخیلی

[ مجموعه‌ها

• سری بنیاد، که سه‌گانهٔ اول آن در ایران به نام سری امپراطوری کهکشانی توسط انتشارات شقایق چاپ شده‌است.
• سری روبوتها (شامل غارهای پولادی، خورشید عریان، روبوتهای سپیده‌دم و رباتها و امپراطوری)
• سری لاکی استار (شن‌های مریخ، اقیانوسهای زهره، خورشید بزرگ عطارد، راهزنان سیارک‌ها، حلقه‌های زحل و ... )

 تک نسخه‌ها

 مجموعه داستانهای کوتاه

 آسیموف در ایران

خودروي تمام روباتيک "رئيس" (Boss) با پيروزي در مسابقه خودروهاي تمام روباتيک آمريکا جايزه 2 ميليون دلاري را نصيب خود کرد.

كارشناسان و طراحان روبات‌هاي مشتري‌مدار، با غالب‌شدن ابزار و دستگاه‌هاي الكترونيكي رفت و روب خانه، به فكر توسعه روبات‌هايي افتاده‌اند كه در حين غيبت فرد اوضاع خانه را زير نظر داشته باشد و يا از راه دور به والدين يا آشنايان در مراقبت از خانه و فرزندان كمك كند.
كارشناسان علم روباتيك مي‌گويند: هرچند كه مشتريان ژاپني و كره‌جنوبي از روبات‌هايي كه از نظر فيزيكي شباهت بيش‌تري به انسان و يا حيوانات خانگي داشته باشند، بيش‌تر استقبال مي‌كنند؛ اما طراحان به فكر ساخت روبات‌هايي هستند كه خاصيت اجتماعي بودن انسان ‌‌هارا بيش‌تر به عاريت گرفته‌اند تا شباهت فيزيكي آنهارا.
جيمز كافنر (James Kuffner)، يك پروفسور دستيار از موسسه روباتيك دانشگاه كارنگي ملون در اين خصوص مي‌گويد: باتوجه به نوع ابزاري كه در سال‌هاي اخير توليد شده انتظار مي‌رود كه روند توليد روبات‌ها به تدريج به سمت حركات تعاملي‌تر هدايت‌ شده و شكل و شمايل آنها مرحله به مرحله به ظاهر انسان‌هاي واقعي نزديك شود.
يكي از ابزاري كه توسط شركت iRobot ساخته شده يك جاروبرقي مجهز به دوربين است كه آن را به يك جاسوس الكترونيكي خانگي تبديل كرده است. با كمك اين ابزار، والدين خانواده قادرند حتي در زماني كه در مسافرت به سر مي‌برند احساس كنند در خانه‌اند. به طور مثال يكي از و الدين با كنترل از راه دور چرخ‌هاي اين جاروبرقي و حركت‌دادن آن به سمت اتاق خواب كودك‌شان خود را در كنار او احساس مي‌كنند. همچنين به كمك آن به كودك خود مي‌گويند كتاب مورد علاقه‌اش را جلوي دوربين قرار دهد تا آنها در آن سر دنيا كتاب را برايش بخوانند.
همچنين در حين خواندن كتاب مي‌توانند تمامي عكس‌العمل‌هاي كودك‌شان را تماشا كنند و با او حرف بزنند. اين روبات با استفاده از اتصال به وب از طريق شبكه بي‌سيم خانگي نيز قابل كنترل است. كاربران حتي مي‌توانند از طريق دسته بازي كامپيوتري و يا يك كامپيوتر كه برنامه نرم‌افزاري عملكردي iRobot در آن نصب شده؛ تمام فعاليت‌هاي آن را دست بگيرند.
سيستم تصاوير ديجيتالي رنگي آن يك طرفه است و فقط والديني كه در سفر هستند مي‌توانند كودك خود را ببينند ولي كودك قادر به ديدن آنها نيست.
باتوجه به محدوديت‌هايي كه شركت‌ iRobot در ساخت اين ابزار دارد هيچ گاه اعلام نمي‌كند كه چه تعداد ازآنها در دست توليد هستند. البته به تازگي گفته شده كه روباتي بانام Connectr تا اوايل سال آينده با قيمت كمتر از 500 دلار در سطح وسيعي در دسترس كاربران قرار خواهد گرفت.
اما اين شركت فقط به توليد روبات‌هاي كارگر خانگي توجه ندارد، بلكه هفته گذشته در سمينار فناورانه زندگي ديجيتالي Digitallife روبات ديگري را تحت عنوان Looj معرفي كرد كه مختص كساني است كه از تميز كردن سقف و بالا و پايين رفتن نردبان گريزانند.
Looj كه كمتر از 100 دلار قيمت دارد از طريق كنترل از راه دور از نردبان بالا مي‌رود و سقف خانه را تميز مي‌كند.
محصول ديگري كه هفته گذشته در اين سمينار در نيويورك معرفي شد، Spykee بود. Spykee يك روبات جاسوس بي‌سيم است كه توسط شركت فرانسوي Meccano طراحي شده است.
اين روبات، چرخ‌هايي شبيه تانك و دو دست مكانيكي تزييني دارد. سر آن كه به يك دوربين مجهز است كمابيش شباهت‌هايي به سر انسان دارد.
فناوري تصويري و صوتي Spykee بسيار شبيه به محصول iRobot است، با اين تفاوت كه اين روبات مي‌تواند در زمان مسافرت والدين به حيوانات خانگي نيز سر بزند و حتي متوجه مي‌شود كه فرزندشان پس از آمدن به خانه از مدرسه، در حال انجام دادن چه كاري است.
طراحان Spykee همچنين مي‌گويد كه اين روبات در صورت مشاهده دزد خانگي و در صورتي كه كنار در و يا پنجره باشد مي‌تواند دزد را بگيرد.
سنسورهاي حركتي اين روبات بسيار سريع عمل مي‌كند و در صورت مشاهده زنگ خطر، با ارسال تصاوير ديجيتالي از طريق ايميل صاحبان خانه را از ماجرا مطلع مي‌كند. شركت مكانو، قيمت اين روبات را كه از 27 نوامبر وارد بازار مي‌شود، 299 دلار اعلام كرد.
در طراحي هر دوي اين روبات‌ها، سعي شده تا افراد "حضور مجازي" خود را با كاربران ديگر حفظ كنند. اين ايده براي گروه پزشكان بيمارستان Baltimore كه از روبات‌هاي 150 هزار دلاري براي مراقبت از بيماران استفاده مي‌كنند سودمندتر خواهدبود زيرا روبات‌هاي جديد نه تنها قابليت و توانايي روبات‌ هاي پرستاران بيمارستان را دارند بلكه قيمت آنها بسيار كمتر نيز هست.
كافنر مي‌گويد: پيشرفت‌هاي سخت‌افزاري و نرم‌افزاري و وجود دوربين، ميكروفون و لوازم جانبي ديگر ارزان‌قيمت، دست طراحان را براي ساخت هر روباتي بازگذاشته است. نيناباك (Neena Buck)، يكي از تحليلگران روباتيك در مورد روبات‌هايي كه در اين سمينار به معرض نمايش گذاشته شد، گفت: اگرچه اكثر روبات‌ها در جهت رفتارها و تعاملات اجتماعي روبات‌ها با انسان‌ها حركت مي‌كنند، اما مي‌توان گفت كه هنوز در مورد شكل و ظاهر انسان‌گونه به اندازه مورد نظر مشتريان آسيايي پيشرفت نداشته است.
وي افزود: در آمريكا، ما بيش‌تر به دنبال ساخت روبات‌هايي هستيم كه سودمند باشند و در كارها به ما كمك كنند، در حالي كه كره‌اي‌ها و ژاپني‌ها معتقدند كه روبات‌ها حكم دوست و يا حيوانات خانگي را براي‌شان دارند و يكي از اعضاي خانواده‌شان به شمار مي‌آیند.

درحالی که آمریکا از تصمیم جدی خود برای حضور در ماه و اعزام فضانورد به مریخ تا سال 2020 میلادی خبر داده است، اما بسیاری از دانشمندان می گویند با توجه به خطرات و پر هزینه بودن مأموریت های سرنشین دار، باید به این گونه ایده ها به عنوان ایده های تاریخ مصرف گذشته نگاه کرد و به جای آن از فناوری روباتیکی استفاده كرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، به گفته دانشمندان روبات های هوشمند و ماهواره هایی نظیر آنهایی که هم اکنون درحال انجام اکتشافات بر روی سیاره سرخ هستند، کارشان را به خوبی انجام می دهند و در مقایسه با انسان از حساسیت و شکنندگی کمتری برخوردار هستند. مسابقه طناب کشی علمی برای فرستادن انسان به اعماق فضا عمری همچون Sputnik نخستین ماهوراه دست ساز بشر دارد که 50 سال پیش و در همین روزها به فضا پرتاب شد. این ماهواره بسیار ساده و به وسیله دانشمندان روسی ساخته شده بود. اما آنها هرگز فکر نمی کردند که پرتاب این ماهواره چه واکنش دیوانه کننده ای را در آمریکا ایجاد کند. از سوی دیگر زمانی که آمریکا با فرستادن انسان به ماه چند سال پس از هنرنمایی تاریخی روس ها، خود را به عنوان سردمدار اکتشافات فضایی معرفی کرد، هیچ کس تصور نمی کرد پس از گذشت 4 دهه ماموریت آپولوی 11 همچنان آخرین ماموریت انسانی در ماه باشد. "داگ میلارد" کتابدار موزه علوم در لندن می گوید: آپولو حس نادرستی از امنیت به ما داد. این ماموریت به ما نشان داد چه چیزی را می توان انجام داد. اما پس از آن ماموریت همیشه این ایده ذهن بشر را به خود مشغول کرده است که انسان را تنها به اطراف زمین و مدار آن اعزام کند. این درحالی است ناسا خود را نسبت به انجام ماموریت هایی به سوی ماه و مریخ متعهد کرده و آن را در قالب برنامه هایی نظیر توریسم فضایی تا حفاری معدن در ماه عنوان کرده است. در کنار این کشور نیز قدرتهای تازه ظهورکرده فضایی نظیر چین و هند نیز از پرتاب های فضایی آتی خود خبر داده اند. به گزارش مهر، هم اکنون مریخ نوردان روباتیک ناسا یعنی "روح" و "فرصت" در حال جمع آوری اطلاعات مفیدی از سطح این سیاره هستند اما برخی دانشمندان ناسا بر خلاف آنهایی که می گویند استفاده از روبات ها به جای انسان توصیه می شود نسبت به ناکافی بودن استفاده از روباتها تاکید دارند. پروفسور "استیو اسکویرز" از دانشگاه کورنل و محقق اصلی مأموریت مریخ نوردان اکتشافاتی ناسا می گوید: تا استفاده از روباتهایی که با انسان هماهنگ شوند چندین دهه فاصله داریم. از این رو به نظر می رسد که با توجه به هزینه های سنگینی که ناسا برای انجام مأموریت های فضایی با آن روبروست، مدیران ارشد آن گزینه های مختلف را برای ادامه حیات این ماموریت ها بررسی می کنند.

يك ربات به عنوان ميزبان يك مراسم عروسي در كره‌ي جنوبي به كار گرفته شد كه به ادعاي طراحان آن اولين ربات در نوع خود در جهان محسوب مي‌شود.

به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران، از ایسنا، ربات تايرو كه ميزبان مراسم عروسي يكي از مهندسان طراح خود بود،‌ داراي سري مخروطي شكل،‌ دو بازو و صورت شيشه‌يي تيره بود كه با صداي مردانه به ميهمانان خوش‌آمد مي‌گفت و به ادعاي سازندگان اين ربات، تايرو اولين رباتي است كه يك مراسم عروسي را اداره مي‌كند.

بر اساس اين گزارش، تايرو كه ارزش آن ‌٥/٢ هزار دلار تخمين زده شده است،‌ براي انجام قابليت‌هاي مختلف ديگري از سوي طراحانش ارتقا داده خواهد شد.

ربات‌هاي ديگري نيز در اين مراسم براي راهنمايي ميهمانان يا انجام وظايف ديگر حاضر بودند.

محققان هوش مصنوعي پيش‌بيني مي‌كنند كه به زودي انسان‌ها مي‌توانند با روبات‌ها ازدواج كنند.
ديويدلوي (David Levy)، محقق هوش مصنوعي دانشگاه ماستريخت هلند مي‌گويد: پيش‌بيني مي‌كنم تا سال 2050، ايالت ماساچوست اولين ايالتي خواهد بود كه قانون مشروعيت ازدواج انسان با روبات را تصويب مي‌كند. لوي اخيرا تز دكتراي خود درباره روابط بين انسان و روبات را تكميل كرده كه در آن، به مزايا و امتيازات ازدواج با روبات‌ها پرداخته است.
از گالاتي تا اليزا
ايده روابط عاشقانه ميان انسان و ساخته‌هاي مكانيكي‌اش به گذشته‌هاي دور بر مي‌گردد. براساس يكي از افسانه‌هاي يونان باستان، پيگماليون (Pygmalion) يك پيكرتراش است كه عاشق يكي از مجسمه‌هاي خود مي‌شود و نام آن را گالاتي (Galatea) مي‌گذارد. در نهايت ونوس به گالاتي روح انساني هديه مي‌كند و گالاتي نيز به يك انسان مبدل مي‌شود.
اين ايده حتي در دنياي مدرن امروزي وجود دارد. نه تنها انديشه‌هاي تخيلي اين ايده را در ذهن پرورانده‌اند؛ بلكه 40 سال پيش دانشمندان با مشاهده آثار عيني به اين نكته جلب شده‌اند؛ وقتي متوجه شدند كه دانش‌آموزان به اليزا (ELIZA)، يك روبات هوشمند، دل باخته‌اند اين روبات از آنها درس مي‌پرسيده و نقش يك روان درمانگر را در مدرسه ايفا مي‌كرده است.
لوي مي‌گويد: اين تمايل در انسان‌هاست كه باعث مي‌شود روبات‌ها بيش از پيش به ظواهر انسان‌ها نزديك‌تر شده و بيش‌تر با انسان تعامل برقرار كنند. وي مي‌افزايد: در اوايل پيدايش روبات‌ها كه فقط در امر ساختن اتومبيل به انسان‌ها كمك مي‌كردند، چنين تمايلي وجود نداشت.
بعد از آن روبات‌ها وارد ادارات شدند، به اين بهانه كه نامه ارسال كنند يا به تماشاگران، نقاط مختلف موزه را نشان دهند يا در خانه‌ها به تميزكردن و رفت و روب بپردازند. هم‌اكنون نيز روبات‌هايي ساخته‌ شده‌اند كه شبيه حيوانات اهلي و خانگي هستند و از اين نوع مي‌توان به روبات سگ Aibo محصول سوني، Tickle Me Elmos و تاماگوچي اشاره كرد.
لوي در تز خود تحت عنوان "روابط عمومي با شريكان هوشمند" مي‌گويد: روبات‌ها در آينده از نظر ظواهر بسيار شبيه انسان خواهند شد، ضمن اينكه نوع عملكرد و شخصيت‌شان نيز به قدري به انسان‌ها نزديك مي‌شود كه بسياري از انسان‌ها شيفته آنان مي‌شوند و حتي با آنها ازدواج مي‌كنند.
وي معتقد است كه اين نظريه كمي غيرمعمول به نظر مي‌رسد ولي عاشق‌شدن و ازدواج كردن با روبات‌ها در آينده يك امر اجتناب‌ناپذير خواهد بود. لوي استدلال مي‌كند كه روانشناسان مي‌توانند عوامل و دلايل اساسي كه چگونه انسان‌ها عاشق مي‌شوند را بيابند و تقريبا همه اين عوامل مي‌توانند باعث ايجاد يك رابطه عاشقانه ميان انسان و روبات شوند. يكي از دلايلي كه باعث مي‌شود انسان‌ها به يكديگر دل ببندند، شباهت‌هاي شخصيتي و دانش آنهاست كه به عقيده دانشمندان تمامي اينها قابل برنامه‌ريزي است. دليل ديگر اين است كه انسان‌ها فكر مي‌كنند طرف مقابل دوستشان دارد و اين نيز قابل برنامه‌ريزي براي روبات‌ها هست.
در واقع با طراحي نرم‌افزارهاي پيشرفته‌تر و نزديك‌شدن روابط ميان انسان و روبات زمينه براي ازدواج اين دو فراهم مي‌آيد.
لوي مي‌گويد: زماني كه دو طرف تمايل به ازدواج داشته باشند، اين امر مشروعيت پيدا خواهد كرد.
لوي مي‌افزايد:‌اينكه چه زماني اين اتفاق رخ بدهد، مشخص نيست اما بالاخره اين اتفاق خواهد افتاد.
ماساچوست، ميعادگاه اول
لوي پيش‌بيني مي‌كند كه ماساچوست اولين جايي خواهد بود كه به ازدواج انسان و روبات مشروعيت خواهيد بخشيد، زيرا مقامات اين ايالت ليبرال‌تر از ساير ايالت‌هاي آمريكا و يا دولت‌هاي ديگر هست و تحقيقات بسيار زيادي در زمينه فناوري‌هاي پيشرفته نظير MIT در اين ايالت انجام مي‌گيرد.لوي خاطرنشان مي‌كند: اگرچه رونالد آركين يكي از طراحان روبات از موسسه فناوري جورجيا در آتلانتا معتقد است تا سال 2050، ازدواج انسان با روبات به صورت قانوني در نخواهد آمد، اما بايد بگويم هرچيزي امكان‌پذير است و حتي اگر غيرقانوني هم باشد به اين معنا نيست كه انسان آن را امتحان نكند.
آركين مي‌گويد: انسان‌ها موجوداتي غيرقابل پيش‌بيني هستند و اگر از من بپرسيد كه آيا امكان دارد يك انسان خواستار ازدواج با يك روبات باشد، جواب من اين است كه هر چيزي امكان‌پذير است.
لوي بر اين باور است كه ازدواج انسان و روبات يك مزيت مهم دارد؛ اينكه بسياري از افراد كه به دليلي قادر به ازدواج با همنوع خود نيستند مثلا افرادي كه به سختي ارتباط برقرار مي‌كنند، بسيار خجالتي هستند، مشكلات رواني خاصي دارند، ظاهري بسيار زشت و يا شخصيت غيرقابل تحملي دارند مي‌توانند اين روش را امتحان كنند.
مسايل اخلاقي
آركين خاطرنشان مي‌كند: اگر ما انسان‌ها به روبات‌ها اجازه دهيم كه به قسمتي از زندگي روزمره‌مان وارد شوند و با ما پيوند بخورند آن‌وقت چه بر سر ساختار زندگي اجتماعي‌مان مي‌آيد؟ روبات‌ها چگونه انسانيت و تمدن را متحول خواهند كرد؟ من پاسخي براي اين سوالات ندارم و فقط فكر مي‌كنم اينها موضوعاتي است كه بايد بيش‌تر در موردشان تحقيق و تفحص كنيم. براي پيوند انسان با روبات، چه از نظر حسي و چه از نظر روانشناسي، سوالات بسياري وجود دارد.
اما آميزش انسان و روبات در عين حال كه باوركردني نيست، سوالات اخلاقي زيادي هم ايجاد مي‌كند.مشروعيت بخشيدن به آميزش انسان و روبات، نظام اخلاقي جوامع را از اين كه هست، سست‌تر نخواهد كرد؟آركين مي‌پرسد: آيا صحيح است كه يك روبات با شكل و شمايل كودك را در اختيار يك كودك‌آزار قرار دهيم؟
آيا اين عمل قبح كودك‌آزاري را از بين نخواهد برد؟
از سوي ديگر برخي عقيده دارند استفاده از روبات در جوامع غربي كه پايه‌هاي اخلاقي سست شده‌اي دارند ظهور و نمود ابتذال را در جامعه كاهش خواهد داد.لوي هم‌اكنون در حال نوشتن مقاله‌اي درباره اخلاق رابطه با روبات‌ها

موج جديدي از به کارگيري رباتهاي هوشمند در کارخانه ها و شرکتهاي مختلف تجاري که از دقت، سرعت و هزينه کلي کمتري نسبت به نيروي انساني برخوردارند موجب جلب توجه مردم در اروپا و آمريکا گرديده است.

به گزارش بخش خبر سايت اخبار فن آوري اطلاعات ايران‌، از باشگاه سيب، در اين ميان روبات هاي جديدي موسوم به Roomba نيز عرضه شده است. اين روبات که به شکل يک نعلبکي است مي تواند مانند چرخ روي زمين قل بخورد، از روي ديوار بپرد و به راحتي زير اساس منزل بخزد. ربات مذکور جديدترين محصول شرکت iRobot بزرگترين سازنده ربات هاي ارزان قيمت در جهان است.

هلن گرينر رئيس و بنيانگذار اين شرکت که در سن 22 سالگي و در دوره دانشجويي شرکت خود را تاسيس کرده است معتقد است ما به دوراني قدم مي گذاريم که ربات ها مسئوليت انجام دهها هزار امر مهم را بر عهده مي گيرند. در واقع عصر دستياران شخصي رباتيک فرا روي ماست.

او تکنولوژي رباتيک را به يک کوه يخ تشبيه کرد که بخش اعظم آن از چشمها پنهان است.

مدير اين شرکت همچنين از برنامه هاي خود براي ساخت ربات هاي جديد مين ياب که قابليت انجام برخي ماموريت هاي نظامي را نيز دارند خبر داد. ربات هاي مذکور براي انجام عمليات اکتشافي، جستجو و تخريب و تامين نيازهاي تسليحاتي نيروهاي آمريکايي در عراق و افغانستان به کار خواهند رفت. گرينر زماني را براي عرضه رباتهاي جديد تعيين نکرد.